
Title | : | آوازی در فرجام |
Author | : | |
Rating | : | |
ISBN | : | - |
Language | : | Persian |
Format Type | : | Hardcover |
Number of Pages | : | 656 |
Publication | : | First published January 1, 1995 |
آوازی در فرجام Reviews
-
آوازی در فرجام = Awazi Dar Farjam = Vocal At The End, Nosrat Rahmani
Nosrat Rahmani (1929 – June 16, 2000) was an Iranian poet and writer.
His poetry is the poetry of the stubborn, humiliated and revolting down-town people in Tehran's slums; he never forgets his concern for the plight of the urban poor. His memoirs entitled, The Man Lost in the Dust (1957), provide an emotional account of the life of an addict. During the 1960's and 1970's, Rahmani was especially popular among the youth. As a whole, his poetry is dramatic in structure and fantastic in effect.
Works: Migration and Desert, Cashmere, Rendezvous in the Slime, The Burning of Wind, Harvest Sword, the Darling of the Pen, and The Goblet Made Another Round.
تاریخ نخستین خوانش: روز سیزدهم ماه ژوئن سال1996میلادی
عنوان: آوازی در فرجام - کارنامه نصرت رحمانی؛ شاعر نصرت رحمانی؛ تهران، نشر علم، سال1374؛ در656ص، مصور، عکس، موضوع شعرهای شاعران ایرانی - سده14هجری خورشیدی - سده20م
مجموعه اشعار: «کوچ سال1333هجری خورشیدی»؛ «کویر سال1334هجری خورشیدی»؛ «ترمه سال1334هجری خورشیدی»؛ «میعاد در لجن سال1336هجری خورشیدی»؛ «حریق باد سال1349هجری خورشیدی»؛ «درو سال1349هجری خورشیدی»؛ «شمشیر معشوقه قلم سال1368هجری خورشیدی»؛ «پیاله دور دگر زد سال1369هجری خورشیدی»؛ «در جنگ باد سال1369هجری خورشیدی»؛ و ...؛
کنایه
...
از ما گذشت
باید به ابر بیاموزیم
تا از عطش نمیرد
باید به قفلها بسپاریم
با بوسه ای گشوده شوند
بی رخصت کلید
نصرت رحمانی
تاریخ بهنگام رسانی 02/12/1399هجری خورشیدی؛ 30/10/1400هجری خورشیدی؛ ا. شربیانی -
به من نگاه کن، نگاه کن
به بستر رگان من.
ببین چگونه موج میزند غمت میان آن،
چو گیسوان بافته.
ز پشت من گذر مکن،
که راه شوم دردها جانگزاست
و درد شیهه میکشد،
گذر مکن، نگه مکن،
که درد شیهه میکشد، میان بندبند نای استخوان تو
کجاست؟
کجاست جادههای خواب؟
کجاست راز سربهمهر خاموشی؟
کجاست شهر ناشناس عطرهای ناب؟
مرا میان جنگل بلور دستهای خود،
پناه ده.
به زهرِ مرگبارِ بوسه، التیام ده.
مرا، مرا، بِکش، بُکش،
نجات ده
تو ای فریب راستین!
و آنچه رفت و
رفت و
رفت،
رفت و در من است،
بر آب ده. -
یاران
وقتی صدای حادثه خوابید بر سنگ گور من بنویسید:
یک جنگجو که نجنگید
اما شکست خورد